Vijfplusvieriseen beweegt
 
     
 
enkele fragmenten
 

 

 

     
 

 

 
     

 

 

 

     
 

 

 
     

 

 

 

 

Vanaf nu biedt Vijfplusvieriseen ook videoreportages aan. Zij vormen een welkome aanvulling bij de foto's. Zo krijgen kinderen (en volwassenen) een nog levendiger beeld hoe kinderen in andere landen leven, spelen, naar school gaan, werken, ..... Kortom, zo leren kinderen de wereld een beetje beter kennen en begrijpen.

 

Karl Deckers

 

 
 

 

1 water halen (Benin)

Water halen is voor vele kinderen een dagelijkse taak. Vaak is het hard werken. Wereldwijd hebben 1,1 miljard mensen geen schoon water. Nog eens 2,4 miljard mensen hebben onvoldoende hygiëne wegens onvoldoende water. Iedere 15 seconden sterft een kind aan de gevolgen van vervuild water.

2 stenen kappen

Ook in Benin kappen kinderen stenen kapot tot ze kleiner worden en gebruikt kunnen worden in de bouwindustrie.

3 kinderarbeid in de Filippijnen

Naar schatting 4 miljoenen kinderen moeten werken in de Filippijnen, voornamelijk in de landbouw, als voddenraper of als verkoper. Hier ziet U enkele voorbeelden: kinderen die werken als verkoper (van pindanoten, van ijsjes) kinderen die helpen bij het laden van boten.

4 school

Enkele taferelen van hoe het er aan toe gaat in scholen in andere landen: Vlakbij de vuilnisbelt van Baguio, op een speelpleintje en in een houten barak, kunnen 6- jarige jongens en meisjes sinds enkele maanden naar het eerste studiejaar. Hun ouders werken voornamelijk als vuilsorteerder op en rond de vuilnisbelt. In Ghana zijn vele klassen overbevolkt. Ondanks het groot aantal leerlingen proberen de leerkrachten les te geven Iedere schooldag in Saint Paul’s Academy (SPA), Sayangan en elke andere school in de Filippijnen begint met de “flag ceremony” waarbij de nationale vlag wordt gehesen en het volkslied wordt gezongen. Daarna zingen de leerlingen van SPA een lied waarin de bergen en hun school worden bezongen. Sayangan ligt in de provincie Benguet en ligt op méér dan 2000 meter hoogte. De missiepost Sayangan (uitgebouwd door de Scheutisten o.a. Jos Waterschoot) kreeg niet voor niets de bijnaam van “missiepost boven de wolken”. Een andere bijnaam voor Sayangan is “het Alaska van de Filippijnen” omdat het er zo koud kan zijn (nachtvorst).

5 De repetitie

Bijna elke school in de Filippijnen heeft zijn eigen “fanfare” en “majorettes”. Bij alle feestelijkheden marcheert de “fanfare” door het dorp. Maar voor het zo ver is, moet er natuurlijk worden gerepeteerd. Hier volgen de jongens en meisjes van de lagere school van Basud, een klein stadje in Camarines Norte.

6 De sloppenwijk (Baseco)

Op de terreinen van de voormalige scheepswerf Baseco in de haven van Manilla vestigden zich meer dan 47 000 families, vaak in erbarmelijke omstandigheden. Omdat het terrein regelmatig overstroomt bij zware regens of tijdens taifoens, zijn vele “huizen” gebouwd op palen. Tijdens een zware brand in januari 2004 verloren naar schatting 20 000 families hun woning. Zij vonden na de brand een onderkomen in stapelplaatsen elders in de haven, basketterreinen en kerken. Nu nog wonen honderden families in loodsen in de haven. Van deze ramp werd gebruik gemaakt door de overheid van Manilla om samen met partners nieuwe “sociale” woningen te bouwen voor de slachtoffers van de brand. Omdat de bodem van Baseco niet echt stevig is, werd geopteerd voor kleine lichtgewicht woningen. De oppervlakte van de woning bedraagt 16 m². Door gebruik te maken van een schuinsoplopend dak kan men een soort 2de verdieping construeren zodat de totale oppervlakte van een woning kon worden uitgebreid tot 26 m². De kostprijs van dergelijke woning bedraagt dan ook niet meer dan 589€. Maar zelfs dat bedrag is voor de bewoners van Baseco onbetaalbaar. Ze hebben deze woningen waar ze vaak met meer dan 6 personen in wonen dan ook “gekregen”. De andere bewoners van Baseco wonen nog steeds in hun “krotten” en hopen dat er geen brand meer uitbreekt. Er wonen zo veel kinderen in Baseco dat ze niet allemaal tegelijk naar school kunnen. Ook al wordt de school voortdurend uitgebreid, toch moeten de kinderen in “ploegen” naar school, sommigen in de voormiddag, andere in de namiddag.

7 De vuilnisbelt (Cavite City)

In de Filippijnse hoofdstad Manilla zijn er enkele beruchte vuilnisbelten (vroeger Smokey Mountain, nu Payatas) waar duizenden mensen (ook kinderen) hun schamel inkomen bijeenscharrelen in het vuil. Maar ook kleinere steden hebben hun “vuilnisbelt”. In Cavite City tussen het kerkhof en de zee, helpen tientallen kinderen hun ouders bij het sorteren van huisafval dat zij ook in de stad gaan halen met “tricycles”, fietsjes met bak ernaast om een lading te vervoeren. Deze families wonen in krotten op de vuilnisbelt of tussen de graven van het kerkhof. Water, elektriciteit of sanitair is er niet. Verspreid over het land leven en werken enkele honderdduizenden Filipino’s op één van de 700 vuilnisbelten die het land telt.

8 Straatkinderen

Straatkinderen zijn geen onbekend fenomeen in de Filippijnen. In Manilla wonen echter ook hele families, zelfs met baby’s, op straat. Zij kunnen zich zelfs geen “krot” veroorloven. Hun kinderen gaan niet naar school en proberen geld te verdienen door te bedelen of vuilnis op te halen en te sorteren. Wereldwijd zijn er naar schatting 150 miljoen straatkinderen tussen 3 en 18 jaar. Sommigen werken op straat of op markten om hun ouders te helpen. Zestig miljoen kinderen zijn echt dakloos en leven, eten en slapen op straat. Soms alleen omdat ze geen ouders meer hebben, soms samen met de hele familie.

9 Spelen

Voor kinderen is spelen het leukste wat ze kunnen doen.

10 Kadagatan Festival (Filippijnen)

Ieder jaar, tijdens het kadagatan festival in Mercedes, Camarines Norte, is de traditionele optocht van de “high schools” een hoogtepunt. Kostuums, choreografie, muziek, maandenlang werken de scholieren van dit kuststadje zich uit de naad om ieder jaar een nieuw aspect van de oceaan en het vissersleven te belichten in een wervelende straatoptocht.

11 Hello hello picture picture

Iedereen herinnert zich wel de beelden van de kleine Jada die zichzelf en haar mama Kim Clijsters na de gewonen finale van de US Open op het grote televisiescherm in het stadion zag. Hoe andere kinderen reageren wanneer ze zichzelf voor het eerst op het kleine scherm zien, kan u hier zien.

12 Togo: Evala

Evala of worstelen is het hoogtepunt van de initiatieriten van jongens bij de kabyé, een stam die leeft in Togo in de omgeving van de stad Kara. Na een week afzondering en het beklimmen van 3 bergen, mogen de jongens het tegen elkaar opnemen tijdens traditionele worstelwedstrijden. Wie slaagt in alle proeven, wordt een echte kabyé-man. Maar voor het zo ver is, oefenen de jongens met elkaar zodat ze sterk en lenig zijn wanneer ze zich echt moeten bewijzen.

13 Togo: Akpema

Bij de kabyé moeten ook de meisjes verschillende testen ondergaan vooraleer zij zich vrouw mogen noemen. Zo moet een meisje bijvoorbeeld in het “heilige bos” naakt voorbij de jongens van het dorp gaan tot bij een “maagdelijkheidsteen” waar zij op moet gaan zitten. Is zij geen maagd meer dan verschijnt er een zwem bijen of nog erger, dan komt er een python vantussen haar benen (als het meisje een abortus heeft ondergaan). Maar in de meest gevallen, gebeurt er niets. Het meisje is dan eerbaar en krijgt met mes een kleine inkerving achter het oor. Zij is nu een vrouw. ’s Avonds komen jonge mannen dansen op het erf van het meisje dat vanaf dan een huwbare vrouw is.